2 - امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه فرمود : ايمان چهار پايه دارد : 1 - توكل بر خدا 2 - واگذار كردن امر به خدا ، 3 - راضى بودن بقضاء خدا ، 4 - تسليم بودن بامر خداى عز و جل . 3 - امام صادق عليه السّلام فرمود : تا معرفت نيابيد صالح نشويد و تا تصديق نكنيد معرفت نيابيد و تا چهار درى را كه نخستينشان جز بآخرشان اصلاح نشود نگيريد تصديق نيابيد « 1 » همراهان سه در گمراه گشته و در بيراهه دورى افتادند ، خداى تبارك و تعالى جز عمل صالح را نپذيرد و خدا جز وفاء بشروط و پيمانها را نپذيرد ، و هر كه بشروط خدا وفا كند و آنچه را در پيمانش شرح داده بكمال رساند ، بدان چه نزد اوست برسد و وعده خدا را كامل دريافت كند . خداى عز و جل راههاى هدايت را به بندگانش خبر داده و در آن راهها برايشان چراغ برافراشته و دستور داده كه چگونه راه پيمايند و فرموده : « همانا من آمرزنده كسى باشم كه توبه كند و ايمان آورد و عمل صالح نمايد و آنگاه هدايت پذيرد ، 83 سوره ، 3 » و فرموده : « خدا فقط از پرهيزگاران ميپذيرد » پس هر كه خداى عز و جل را نسبت به آنچه امرش فرموده پرهيزكار باشد ، همان خداى عز و جل را با ايمان به آنچه محمد صلى اللَّه عليه و آله آورده ملاقات كند . هيهات هيهات ! ! كه مردمى از دست رفتند و مردند پيش از آنكه هدايت شوند و گمان كردند كه ايمان

--> ( 1 ) محدث استرآبادى گويد : مقصود از چهار در : اقرار به خدا و پيغمبر و آنچه پيغمبر آورده و مترجمين آنها ( يعنى ائمه معصومين عليهم السّلام ) است .